Thursday, March 23, 2017

1947 முதல் 1967 வரை..!

காமராஜர் ஆட்சி பொற்காலம் என்கிறார்களே அது ஏன் ?  
அது விழ வேண்டிய அவசியம் என்ன என்று ஒரு நண்பர் சமிபத்தில் கேட்டார் .


பதில் ஒரு வரியில் சொல்லக்கூடியதா என்றால் இல்லை என்றே சொல்ல வேண்டும்.

பொற்காலம் என்பதற்கு பல்வேறு தரவுகள் இன்று காணக் கிடைக்கின்றன. காரணம் அவை அரசு செயல்பாட்டு குறிப்புகளில் இருந்தே யாவரும் அறியலாம்.  ஒரு இருபது  ஆண்டுகளில் இந்த தமிழ்நாட்டு பன்முக வளர்ச்சிகளை அடைந்தது. அது அப்போது இருந்தவர்களுக்கு மிகச் சாதாரணமான காரியமாக தெரிந்தது.

ஆனால் அதன் மகத்துவம் அடுத்த ஐம்பது ஆண்டுகளின் ஆட்சியாளர்களின் செயலின்மை ஊழல் காரணமாக பிரம்மாண்டமாக பரிமளித்தது.

நிழலின் அருமை வெய்யிலில் தெரியும் என்பது போல!!
....
காங்கிரஸ் ஆட்சி விழுந்த தேர்தல் நடந்த போது நான் சிறுவன். ஒட்டு போடும் வயதில்லை. 9 வயது ...ஆனாலும் சுற்றி நடப்பதை பெருமளவு உணர்ந்து இருந்தேன் என்றே சொல்ல வேண்டும். 

நான் நகரத்தில் மயிலையில் அப்போது வாழ்ந்தவன். கிராம புறங்களை அந்த தேர்தல் சமயத்தில் காணாவிட்டாலும் செய்திகளை வாசிக்க வேண்டும் என்று என் தந்தையார் எம்மை பழக்கியதால் அரசியலை அவதானித்தேன். நான் கண்டது ஒரு சிறு ஜன்னல்தான்.

இதை இரு வகையாக பிரிக்கலாம். 1. சமுகம். 2. அரசு.
. 
அரசு யார் வேண்டுமானாலும் அணுக கூடியதாக இருந்தது. சிறு வேலைகளுக்கெல்லாம் லஞ்சம் கிடையாது. அரசு மருத்துவமனையில் என் தாய் என்னை அழைத்து செல்லும் போது நிறைய மரியாதையும் மனிதாபிமானமும் கண்டேன். ராயபேட்டை மருத்துவமனையும், பொது மருத்துவமனையும் நிறைய சுத்தமாக இருந்தது. எம்.ஜி.ஆர். ராயபேட்டை மருத்துவமனையில் தான் சிகிச்சை பெற்றார்.  மந்திரிகள் மருத்துவமனைகளை கண்காணிக்க வருவது சகஜம்.

அரசு மக்களை கைவிடாது என்று நம்பினார்கள். இருக்கும் தெருக்கள் சரியாக பராமரிக்கப் பட்டன. மக்கள் நல திட்டங்களை அரசு முனைப்போடு செய்ய விழைந்தது. தமிழக மெங்கும் மின்சாரம் எடுத்துச் செல்லப்பட வேண்டும் என்பதில் அந்த அரசு மிகவும் முனைப்பாக செயல்பட்டது. 
எல்லா ஊர்களுக்கும் சாலை வசதி தேவை என்பதை உணர்ந்து அதற்காக முனைந்தது. அடிப்படை வசதிகளான குடிநீர் மற்றும் கல்விக்கு பெரும் முன்னுரிமை கொடுக்கப்பட்டு அதை நோக்கி அரசு செயல்பாடுகள் அமைந்தன.ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் குறைந்தது ஒரூ ஆரம்ப பள்ளி தொடங்க வேண்டும் என்கிற நோக்கம் செயலாக்க பட்டது. 

மதிய உணவு திட்டம் அறிமுகப்படுத்தப் பட்டு ஏழை எளியோர் குழந்தைகள் பலன் பெற்றனர்.  உணவு கிடைக்கும் என்கிற ஒரே காரணத்தினால் கூட பள்ளிக்கு வந்த குழந்தைகள் என் வகுப்பிலேயே இருந்தனர்.  நான் படித்த அரசு உதவி பெற்ற பள்ளியிலும் மதிய உணவு திட்டம் நிறைவேற்றப் பட்டது. ஊழியர்கள் ஒரு ஈடுபாட்டுடன் செயல்பட்டதாக எனக்கு பட்டது.  

ஊழல் துளிர் விடும் நேரம் என்று நினைக்கிறேன்.  ( அது
1966  என்று நினைக்கிறேன். மதிய உணவு வரும் போது மாணவர்களை தவிர சில ஆசிரியர்களும், பியுனும அந்த உணவு வந்தவுடன் தங்களுக்கு எடுத்து வைத்துக் கொண்டு பிறகுதான் மாணவர்களுக்கு பரிமாற தொடங்குவார்கள்.  அதற்கே அவர்கள் பயந்து பயந்து மறைத்து எடுத்து செல்வார்கள்.  இது பெரிய விஷயமா என்றால்...இது பெரிய விஷயத்தின் தொடக்கம் என்றே கூறுவேன். )

திறமையுள்ளவர்கள் மட்டுமே அரசு வேலையில் சேர முடியும் என்கிற ஒரு நம்பிக்கை இருந்தது.
கடவுள் நம்பிக்கையும், மற்றவர்களுக்கு துரோகம் செய்து சம்பாதிப்பது பாவம் என்று நம்பினார்கள். தெரிந்தே உணவுகளில் கலப்படத்தை அனுமதிக்கவில்லை.  

காசு சம்பாதிக்கும் ஒரே துறையாக காவல்துறை இருக்கவில்லை. திருடர்களே இல்லாத ராமராஜ்யம் என்று சொல்ல மாட்டேன். ஆனால் திருடர்கள் இரவில் மட்டும் திருடி பகலில் வெளியில் தைரியமாக வலம் வர பயந்தார்கள்.  நல்லவரிடம் பணம் இல்லாமல் போனாலும் மரியாதையை மக்கள் கொடுத்தனர். அது அவர்கள் வாழ்வில் நிறைவை தந்தது. ரவுடி கூட ஒரு தைரியமான நல்லவரை காணும் போது பயந்தான். மரியாதையாக ஒதுங்கி போனான். காரணம் எந்த ரவுடிக்கும் தான் செய்வது தவறு என்று தெரியும்.

அரசியலில் மரியாதை அறுபதுகள் வரை மிச்சம் இருந்தது. அண்ணா போன்ற பேச்சாளர்களே முதல் முதலில் மேடையேறி கிளுகிளுப்பு பேச்சை வதந்தியை மறைமுக தமிழ் சொல்லாற்றலுடன் பேசி கூட்டம் சேர்த்தனர். அவர் கூட ஒரு எல்லைக்குள் நின்று தாக்கினார்.  

ஆனால் அவர் போட்ட விதை பின் கருனாநிதியின் தலைமையில் வெற்றிகொண்டான் தீப்பொறி ஆறுமுகம் என்று ஆல்போல் தழைத்தது.

நான் அறிந்து எந்த காங்கிரஸ் கட்சிகாரனும் ( திருமதி. அனந்தநாயகி அம்மாளை தவிர ) மாற்று கட்சிக்காரனை கூட அவமரியாதையாக பேச துணியவில்லை. நெல்லை ஜெபமணி போன்றோர் உரத்த குரலில் முழங்கினாலும் அதில் ஒரு கண்ணியம் இருக்கும். இதில் அனந்தநாயகி அம்மாள் மயிலை தொகுதியில் ம.பொ.சி க்கு எதிராக போட்டியிட்ட போது பேசியவை மிகவும் தரம் குன்றிய பேச்சு. (அப்போதைய தரத்திற்கு...இப்போதை நிலை வேறு.)

ப்ளெக்ஸ் போர்டுகள் இல்லை. மிகப்பெரிய அரசியல் கூட்டங்கள் நகரை ஸ்தம்பிக்க வைக்கவில்லை. அண்ணாவின் இறுதி ஊர்வலமே சென்னையை ஒட்டு மொத்தமாக ஸ்தம்பிக்க வைத்த முதல் நிகழ்வு என்று கூட சொல்லலாம். வீதி முனை கூட்டங்கள் அதிகம். பெரிய பெரிய பேச்சாளர்கள் கூட தெரு முனை கூட்டங்களுக்கு வந்தே ஆக வேண்டிய நிலை.  

தினசரிகளில் முழு பக்க விளம்பரங்கள் கிடையாது. விளம்பரங்கள் கொடுக்கும் அளவுக்கு கட்சிகளிடம் பணம் கிடையாது. ஒவ்வொரு கூட்டத்திலும் துண்டு ஏந்தி தொண்டர்கள் வருவார்கள். கிட்ட தட்ட பிச்சை போல்...கூட்டத்திற்கு வந்தவர்கள் காசு போட்டு உள்ளூர் மன்ற நிர்வாகிகள் போண்டியாகாமல் காப்பாற்றுவார்கள்.

தேர்தல் நேரத்தில் ஒவ்வொரு தொகுதியிலும் சைக்கிள் ஊர்வலம் விடப்படும். காலையில் ஒரு முறையும் மாலை ஒருமுறையும் அந்த தொகுதி கட்சியினருடன் சில சமயம் தொகுதி வேட்பாளரே வருவார். கோஷமிட்டு செல்வார்கள். பெரிய செலவு கிடையாது.
சிறு நோட்டிஸ்கள் கையில் கொடுக்கப்படும். முக்கால்வாசி அவை சாணி பேப்பரில் அச்சடித்து இருக்கும். கொஞ்சம் பணம் இருப்பவர்களே சுவரொட்டியில் கொஞ்சம் பெரிய அளவில் விளம்பரம் செய்வார்கள். பெரிய படம் வைத்தவன் நல்லவன் என்று நம்பப்படவில்லை.  எல்லாவற்றிக்கும் மேலாக ஒட்டு போட மக்கள் பணமோ குடமோ வாங்கவில்லை. ஒட்டு போடுவதை பெருமையாக விழா போல் பங்கு கொண்டனர்.

எனக்கு தெரிந்து சென்னை நகரம் எப்படி உருமாறியது.:
நகர அபிவிருத்தி கழகம் (CITY IMPROVEMENT TRUST – CIT NAGAR – பின்னாளில் தமிழ்நாடு வீட்டு வசதி வாரியம்) சென்னையை சுற்றி புதிய பகுதிகளை திட்டமிட்டு அமைத்தது. அப்படி அமைக்கும் இடங்களில் பூங்காக்களையும், அமைத்தது. 
இவைதான் சி.ஐ.டி நகர் என்கிற பெயரில் அபிராமபுரத்தில், ராஜா அண்ணாமலை புரத்தில், தியாகராஜா நகரில், நந்தனத்தில் உருவாகின. அடையாறு பகுதியில் இந்திரா நகர், சாஸ்திரி நகர், காந்தி நகர், நேரு நகர் பெசன்ட் நகர் என்று மிகப்பெரிய விரிவாக்கம் திட்டமிட்டு தொடங்கி வெகு விரைவில் முடிக்கப்பட்டது. புதிதாக பல வேறு மக்கள் இந்த நகர்களில் குடியேறினர்.  மேற்கு மாம்பலத்திற்கு மேற்கே அசோக் நகர், பின் அதன் விரிவாக்கம் ( பின்னாளில் கே.கே.நகர் ஆனது ) திட்டமிட்டு தொடங்கியது.
அதையும் தாண்டி திட்டங்கள் பூவிருந்தமல்லி, பரங்கிமலை சாலை வரை வரை படத்தில் இருந்தன. 1967  காங்கிரஸ் ஜெயித்திருந்தால் இவை நிச்சயம் நிறைவேறியிருக்கும்.   
ஈ.காடு தாங்கல அருகே ஜாபர்கான் பேட்டையில் 1200 அடுக்கு மாடி குடியிருப்புகள் நவரத்தினா காலனி என்று தொடங்கப்பட்டு முடிக்கும் போது கழக ஆட்சியில் பாரதி தாசன் காலனி ஆகியது

அண்ணா நகரும் திட்டத்தில் பாதி நிறைவேறியிருந்தது. அப்போது அதன் பெயர் இடவில்லை. காங்கிரஸ் தோற்றதும் திமுக செய்த முதல் வேலை அந்த திட்டம் முடிந்தவுடன் அந்த குடியிருப்பு பகுதிக்கு அண்ணா நகர் என்று பெயர் வைத்ததுதான். 
அதே போல் அசோக் நகர் விரிவாக்கம் முடிந்தவுடன் அதன் பெயர் கே.கே.நகர் என்று பெயர் மாறியது. காரணம் அப்போது ஆட்சியில் கருணா இருந்தார்.  நந்தனத்தில் இருந்த கலைக் கல்லூரிக்கு அருகில் கட்டப்பட்ட அலுவலகம் தமிழ்நாடு Housing Board ஆகியது. அதற்கு எதிரில் கட்டப்பட்ட 10 மாடி கட்டிட பெயரிலும் சர்ச்சை வந்தது. பெரியார் மாளிகை என்று இருந்ததை கருணாநிதி மாளிகை என்று பெயர் மாற்றி பின் அது கலவரமானது. எம்.ஜி.ஆர் வந்து அது மீண்டும் பெரியார் மாளிகை ஆனது..

அண்ணா மேம்பாலம் திட்டமிடப்பட்டு முடிக்கும் போது ஆட்சி இல்லாமல் போக அந்த பாலமும் அண்ணாவின் பெயரை சுமந்தது.
இவையெல்லாம் நகர அபிவிருத்திகள் பற்றியது.

சென்னையை சுற்றி தொழில் பேட்டைகள் தொடங்கப்பட்டன. பாடி, அம்பத்தூர், கிண்டி ஆகிய பகுதிகளில் மிகப்பெரிய தொழில் பேட்டைகள். தனியார்கள் தொழில் தொடங்க லஞ்சம் கொடுக்காமல் ஊக்குவிக்கப்பட்டனர். 
டிவிஎஸ் குழுமம் பாடியில் பெரிய அளவில் முதலீடு செய்தது. கிண்டியில் EASUN குழுமம் தொழிலகம் அமைத்தது. 
கிண்டியில் ரயில் பாதையை ஒட்டி பெரிய தொழிற்சாலை...
ஊட்டியில் ஹிந்துஸ்தான் போட்டோ பிலிம் தொழிற்சாலை, அயினாவரத்தில் ரயில் பெட்டி தொழில்சாலை விரிவாக்கம், 
அம்பத்தூரில் DUNLAP டயர் தொழில் தொடக்கம், 
டி.ஐ. சைக்கிள் தொழில்சாலை தொடக்கம். 
இப்படி திரும்பிய பக்கமெல்லாம் தொழில்சாலைகளும் முயன்றால் வேலை கிடைக்க வாயுப்பும் பெருகியது. இது கிராமப்புற மக்களை நகரத்தை நோக்கி நகர்த்தியது...
இது போல் கிராமம் அபிவிருத்தி திட்டங்களும் சேலம், திருச்சி போன்ற பெரு நகரங்களில் பெரிய தொழில்சாலைகள் மத்திய அரசின் உதவியுடன் தொடங்கப்பட்டன.
96 லட்சம் கன அடிகள் கொள்ளளவில்  பல்வேறு நீர் வள திட்டங்கள் விரைவாக திட்டமிடப்பட்டு முடிக்கப்பட்டன.
இப்படி இந்த மாநிலமே நாலு கால் பாய்ச்சலில் ஒரு 20 வருடங்களில் மாற்றம் அடைந்தது.

பக்கத்தில் இருக்கும் ஆந்திராவோ, கர்நாடகாவோ யோசித்து பார்ப்பதற்குள் நாம் பல்வேறு வகைகளில் முந்தினோம்.

1967 க்கு பிறகு நமது காங்கிரஸ் எதிர்ப்பு மற்றும் மொழி பிரச்சனை வேகத்தால் மத்திய அரசால் பெரிதும் புறக்கணிக்கப்பட்டோம். மத்திய அரசோடு பெரிய அளவில் மோதிய காரணத்தால் பல்வேறு பெரிய தொழில்சாலைகள் கர்நாடகாவுக்கு தடம் மாறியது.

பதினைந்திற்கும் மேற்பட்ட I.T.I., BHEL, BEL, BEML, HAL போன்ற பெரும் தொழில்கள் பங்களுருக்கு போனது. ஆனால்  அங்கு அதற்கான தொழிலாளர்கள் போதிய அளவில்  இல்லாமல் தமிழர்கள் அங்கு பெரிய அளவில் குடியேறியது இன்னொரு கதை.

அரசியல் என்பது ஒரு சமுக சேவையாகவே பார்க்கப்பட்டது. அதில் வருமானம் வராது எனவே இருக்கப்பட்டவன், அதை இழக்க அல்லது தியாகம் செய்ய தாயாரானவ்ன் தான் நுழைய முடியும் என்று இருந்தது.

தேர்தலை தாண்டி சமுகமே வேறு மாதிரி இருந்தது. மக்கள் பயந்து வேலை செய்யவில்லை. அது அவர்களின் வேலை. அதை சிறப்பாக செய்ய முயன்றார்கள். பணம் இல்லாவிட்டாலும் தன்மானம் நிறைய இருந்தது. கை வண்டி இழுப்பவர் கூட பிச்சை எடுக்க தயங்கினார்.

சரி...இதெல்லாம் காங்கிரஸ் சாதனைகள்........அவர்கள்.செய்யாது என்ன ?

கிராமங்கள் தோறும் காங்கிரஸ் மன்றங்களை வைத்து அடித்தட்டு மக்களை நெருங்க வில்லை. கட்சி எல்லா விதத்திலும் கிராமங்களில் பெரிய குடும்பங்களின் கைகளிலேயே இருந்தது. சுதந்திர போராட்டத்தில் கலந்து கொண்ட தலைமுறை மிச்சம் இருந்ததால் கட்சி இன்னமும் தியாகிகளையே தேடியது.

சுதந்திர போராட்ட காலத்திலும் சமுகத்தில் பெரிய இடத்தை சேர்ந்தவர்களே பங்களிப்பை முன்னெடுத்து சென்றதால் இப்போதும் அவர்களின் ஆளுமை மிச்சம் இருந்தது. சாதாரண மக்கள் தங்கள் சொல் கேட்பார்கள் என்று ஒரு வித மயக்கத்திலே காலம் ஓடியது.
மாறி வரும் தலைமுறையை இவர்கள் கவனிக்க வில்லை. ஊரில் பெரிய தலை சொன்னால் போதும் என்கிற பாணியிலேயே கட்சி நடத்தப்பட்டது. நேரு சொன்னால் வேதம் என்று முன்னெடுக்கப் பட்டது. பெரியவர்கள் நாட்டு நல்லதையே செய்வார்கள் என்று நம்ப வேண்டும் என்று வலியுறுத்தப் பட்டது.

ஆனால் வளர்ந்து வந்த திமுகா வோ சாமான்யர்களை அணுகியது. ஒவ்வொரு ஊரிலும் இளைஞ்சர்களை தெரிவு செய்து ஊக்கு வித்தது. அண்ணாவும் கருணாநிதியும், நெடுஞ்செழியனும், அன்பழகனும், சம்பத்தும், செல்லாத கிராமங்கள் இல்லை என சொல்லலாம். மேல்தட்டு மக்களை மட்டும் அணுகாமல் நாத்திகத்தை நயம் பட பேசி இடத்திற்கு ஏற்றவாறு கதை சொல்லி அடித்தட்டு மக்களையும் இது தனக்கான கட்சி  என்று நம்ப வைத்ததுதான் இவர்கள் சாமர்த்தியம்.

தேசியம் என்பதை முன்னெடுக்கும் போது மாநில நலனும் அவர்களின் உணர்வுகளும் மதிக்கப்பட வேண்டும் என்பது கத்தி மேல் நடப்பது போன்றது.  முக்கியமாக மொழி கொள்கை. இதில் மத்தியில் இருந்த காங்கிரஸ் விந்திய மலைக்கு தெற்கே என்ன இருக்கிறது என்று கூட அறியாதவர்களாக இருந்தனர். அவர்கள் விந்திய மலைக்கு தெற்கே இருந்த அனைவரையும் மதராசி என்கிற ஒற்றை சொல்லில் அடைத்து தாண்டி போனார்கள். ஹிந்திதான் தேசிய மொழி என்று பிரகடன படுத்த முயன்றனர். மத்திய அரசின் இந்த திணிப்பினால் காமராஜர் ஆட்சி மட்டுமல்ல அன்று தேசியம் பேசிய அனைவரும் தடுமாறினார்கள். இது அண்ணா போன்று வளர்ந்து வரும் தலைமுறைக்கு ஒரு பெரும் வாய்ப்பாக மாறியது. திராவிடம் பேசிய பெரியார் கூட தமிழுக்காக பெரிய அளவில் பேசவில்லை. தமிழ் காட்டுமிராண்டி மொழி என்றே சொன்னார். (ஆனால் அவர் தன் கடவுள் மறுப்பு கொள்கையை கூட தமிழில்தான் சொன்னார் என்பது வேறு விஷயம் )

ஆனால் அவரது சீடர்கள் தமிழ் மொழிகாக பெரிதும் போராட முன் வந்தனர். இது மக்கள் மத்தியில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. அன்று தமிழுக்காக திமுகவினரை தவிர மா.பொசி போன்று பலரும் போராடினாலும் தமிழகத்தின் பட்டி தொட்டியெல்லாம் சென்று தங்கள் கட்சியை நிலைநிறுத்த இரவும் பகலும் உழைத்த திமுக கழகத்தவருக்கே மொழி காத்த புகழ் சென்றது. மொழி போராட்டத்தில் அரசு வன்முறையை ஒடுக்க எடுத்த கடுமையான நடவடிக்கைகள் மேலும் மக்களை ஆளும் கட்சியிலிருந்து அன்னியபடுத்தியது. ஒரு தமிழராக காமராஜர் மக்களின் உணர்வுகளை புரிந்து செயல்பட்டாலும் அவரை மத்தியில் இருந்த காங்கிரசை சேர்ந்த ஹிந்தி வெறியர்களே முதுகில் குத்தினார்கள்.

பட்ட காலிலே படும் என்பது போல் அதே அறுபதுகளில் பெரும் அரசி பஞ்சம் வந்தது. பின்னாளில் உருவானது போல் மத்திய மாநில அரசுகள் பெரும் சேமிப்பு கிடங்க்குளை அப்போது உருவாக்க தவறியதன் பலன் அரசி பஞ்சமாக விடிந்தது. இரண்டு பட்டங்கள் அல்லது பருவங்களில்  மழை தவறியோ அல்லது பெருமழை பெய்து வெள்ளம் வந்து நாசமானதினாலோ சரியாக நினைவில்லை...அரசி பஞ்சம் வந்தது.  இந்திய சீன போர் கூட ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். நிதர்சனம். பஞ்சம். மக்களுக்கு அரசி கிடைப்பது அரிதானது.

பக்தவத்சல அரசு மத்திய அரசிடம் வேண்டிய போது அவர்கள் கோதுமை தர ஒத்துக் கொண்டனர். ஆனால் அதற்குள் மக்களிடையே எதிர்கட்சிகள் இந்த பிரச்னையை பெரிதாக்கி பலன் காண தொடங்கின. அங்கு பட்டினி சாவு..இங்கு பட்டினி சாவு என்று புரளிகள் கிளம்பின. மக்கள் கோதுமையை வேற்று கிரகத்து உணவு போல் அணுகினர். அதை எப்படி என்ன செய்வது என்று கிராம மக்கள் இடையே பெரும் குழப்பம் இருந்தது.  ரொட்டியே (Bread) அப்போதெல்லாம் மருத்துவமனையில் வியாதிஸ்தர்கள் மட்டும் உண்ணும் உணவு என்கிற நினைப்பு இருந்தது.

இருக்கிற பிரச்சனை போதாது என்று அன்று ஒரு முட்டாள் மத்திய மந்திரி தமிழகம் வந்துஒரு பேட்டியில் மக்கள் உணவின்றி எலிக்கறி உண்கிறார்கள் என்று கேட்டபோது “எலிக்கறி உண்டால் தப்பில்லை” என்று சொன்னதாக செய்தி வந்து இன்னமும் பிரச்சனை எரிய தொடங்கியது.  எதிர்கட்சிகள் இதை இன்னமும் ஊதி பெரிதாக்கினார்கள்.
தேர்தலில் கழகங்கள் கோஷங்களை தாறுமாறாக இது போன்ற பிரச்சனைகளை பயன்படுத்தினார்கள். அதற்காகவே ஒரு குழு உருவாக்கி ஊர் ஊராக சென்று ஊதினார்கள்.

உதாரணமாக : “காமராஜ நாட்டார். காபி குடிக்க மாட்டார்.
              சுண்டெலியை கண்டால் சும்மா விட மாட்டார்”
மேலும்:  பக்தவசல குரங்கே..பதவியை விட்டு இறங்கே...
       பக்தவசலம் அண்ணாச்சி..பருப்பு விலை என்னாச்சி..

இது போல் பல...ஊருக்கு ஊர் கோஷங்கள் மாறுப்படும். இது மக்களை பெரிதும் கவர்ந்தன.  வெறும் காந்திமகான் பேர் சொல்லி ஒட்டு கேட்டதெல்லாம் பழமையாகி போனது.

மக்களுக்காக அரசு எடுத்த எடுக்கவுள்ள செய்லபாடுகளின் செய்திகள் மிகத்தாமதமாகவே மக்களை சென்றடைந்தது. 
இன்று இருப்பது போல் அன்று ஊடகங்கள் பெருமளவு இல்லாத காரணத்தால் செய்திகள் மக்களை நேரடியாக சென்றடைய காலதாமதம் ஆனது. வழக்கம் போல் புரளிகள் வெகு வேகமாக மக்களை சென்றடைந்தது.   இந்த விஷயத்தில் தினத்தந்தியும், முரசொலியும் போட்டி போட்டன. தினமணியோ உண்மையைத்தான் சொல்வேன் என்று நியாயம் பேசியது. எதிராளியை அடிக்க பொய்யும் உதவும் என்பதை ஒத்துக் கொள்ளாத காலம் அது.

இதெல்லாவற்றையும் தாண்டி ஒரு விஷயம் இருந்தது.  அதாவது அரசியல் பெருநகரங்களில் இருந்து சிறு ஊர்களுக்கும் கிராமங்களுக்கும் போய் சேர்ந்து விட்டது. 1962 ல்  திமுக 52 எம்.எல்.ஏ க்களை எப்படி அடைய முடிந்தது என்று காங்கிரஸ் பெரிதாக சிந்திக்க வில்லை என்றே தோன்றுகிறது. சமுதாயம் மாறிவருவதை காங்கிரஸ் உணர்ந்ததாகவே இல்லை. இதுவரை சொன்னதை அப்படியே கேட்ட ஒரு பெரும்திரளான கூட்டம் இன்று கேள்வி கேட்கும் கூட்டமான அடுத்த தலைமுறையை காண தொடங்கியது. 

1947  சுதந்திரத்திற்கு பிறகு பிறந்த பெருவாரியான மக்கள் ஒட்டு போடும் வயதுக்கு வந்து விட்டனர். அவர்களுக்கு சுதந்திரம் அதற்கான அடி வலி தியாகம் எல்லாம் வெறும் சரித்திரமாக அப்பன் பாட்டன் சொல்லும் பொழுது போகாத கதையாக மாறியது. . மாறிவரும் சமுகத்தின் அடையாளங்களை அவன் சினிமாவில் அதிகம் கண்டான். அதில் அவனுக்கு செய்தி இருந்தாகவே பட்டது. எம்.ஜி.ஆர். கேள்வி கேட்டார். பொங்கி எழு என்றார். பணக்காரன் வில்லனாகவே காட்டப்பட்டான். ஊரில் பெரியவர் என்றுமே அடக்குபவானாகவும் கற்பழிப்பவனாகவும் ஏய்த்து பிழைப்பவனாகவும் காட்ட்ப்பட்டான்.
கடவுளை வணங்கி அதன் அடையாளங்களுடன் ஊரில் பெரிய மனிதர் கெட்டவராகவே பெரும்பாலான கதைகள் முடிந்தது.

இந்த ஊடகத்தை முற்றிலும் புறகணித்த காங்கிரஸ் இந்த ஊடகத்தினால் வந்த தாக்கத்தையும் அறியாமல் போனார்கள்.  
ஒரு காலத்தில் ஊரில் பெரிய மனிதர் சொன்னால் ஊரே அந்த கட்சிக்கு ஒட்டு போடும் என்கிற நிலை மாறி இப்போது பெரிய அளவில் வந்த அடுத்த தலைமுறை இளஞ்சர்கள் இந்த பதிய ஊடகங்களால் உந்தப்பட்டு மாற்று வழி தேடினர்.

ஜாதிகள் இல்லையடி பாப்பா என்று பாரதி பாடியதாக காங்கிரஸ் கூறினாலும் காங்கிரஸ் கட்சியிலும் ஜாதி சண்டை வெகுவாக நடந்தது. ஜாதிகளின் அடிப்படையில் ஒட்டு சேகரிப்பு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வழக்கத்துக்கு வந்தது. ஜாதி பெயர்களை தங்களின் பின்னே போட்டுக் கொள்ள யாரும் தயங்காத தலைமைகள்  அப்போது இருந்ததன. பொதுவாக மக்கள் நலம் மனதில் கொண்டிருந்தாலும் மாறி வரும் சமுகத்தின் வேகம் அறியாமல் போன ஒரு பழைய கட்சியாக காங்கிரஸ் உருவகப்படுத்தப் பட்டது.

அந்த சமயத்தில் பிராமண எதிர்ப்பு என்கிற போர்வையில் ஓரளவு ஜாதி மறுப்பு கடவுள் மறுப்பு செய்ய முனைந்த பெரியாரின் வாரிசுகள் பெரியாரை விட்டு விலகினாலும் இந்த ஜாதி மறுப்பு மேக்கப்பை போட்டுக் கொண்டு வந்து வளரும் புதிய தலைமுறையினரை கவர்ந்தனர். பின்னாளில் இவர்களும் அதே சாதி ஒட்டு அரசியலில் கொடிகட்டி பறப்பார்கள் என்று அந்த இளஞசர்கள் அறிய மாட்டார்கள். கடவுளே இல்லை என்று சொன்ன பெரியாரின் சீடர் ஒன்றே குலம் ஒருவனே தேவன் என்று ஏன் கொள்கை மாறினார் என்று யாரும் கேட்க வில்லை

அன்று புதிய மாற்று தேடிய மக்களுக்கு பெரிய நம்பிக்கையை விதைத்து சரியான மாற்றாக தங்களை கழகங்கள் காட்டி கொள்ள முடிந்ததே வெற்றியின் காரணம். படிக்காத காமராஜர் என்று  மறைமுகமாக அவமான படுத்த ஒரு இரட்டை எம்.ஏ படித்த அண்ணா வால் முடிந்தது. அருகே மெத்த படித்த ஒரு பேராசிரியர். ஒரு நெடுஞ்செழியன் இப்படி இருந்தனர்.. ஆனால் அடுத்து வந்த கருணா நிதி என்ன படித்தார் என்று யாரும் கேட்க முடியவில்லை. தமிழ் தமிழ் என்று நாள் தோறும் கூவிய கழகத்தலைவர்கள் தங்கள் அண்ணா ஆங்கிலத்தில் மிகப்பெரும் புலமை பெற்றவர் என்பதை பெருமகிழ்வுடன் சொல்லி புளகாங்கிதம் அடைந்தனர்.

ஹிந்திக்கு எதிராக பெரும் போராட்டத்தை நடத்திய கழகத்தை சேர்ந்த முரசொலி மாறன் தான் (சன் டிவி சகோதர்களின் தந்தை ) ஹிந்தி ஆட்சி மொழியாக (Official) காரணம் என்றால் யார் நம்புவார்கள்.??  அந்த மசோதா ஓட்டெடுப்பு வந்த போது...அதாவது ஹிந்தி ஆட்சி மொழியாக அறிவிக்கப்டலாம் எனும் மசோதா வந்து பாராளுமன்றத்தில் ஒரு ஒட்டு வித்தியாசத்தில் ஜெயித்தது. அந்த ஒரு ஓட்டை போடாமல் வயிற்றுபோக்கு பேதியாகிறது என்று ஓட்டெடுப்பு நடக்கும் போது ஒட்டு போடாமல் வெளியேறிய புண்ணியவான் இந்த மாறன்தான். அன்று இவர் ஒட்டு போட்டிருந்தால் குறைந்தபட்சம் அந்த மசோதா நிறைவேறாமல் போயிருக்கும்  பின்னாளில் அது நிறைவேறியிருக்கலாம் என்பது வேறு விஷயம். ஆனால் முக்கியமான தருணங்களில் நழுவுவது திமுக வின் பண்பே..
இப்படி சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். எதையும் சிந்தித்து பேச வேண்டும. நடைமுறைக்கு ஒவ்வாத பொய்களை மக்களிடத்தே சொல்வது தவறு என்று நம்பிய காமராஜர் எதிர் கொண்ட எதிரி யார் தெரியுமா ?  ஆட்சிக்கு வந்தால் ரூபாய்க்கு மூணுபடி அரிசி தருவேன். தராவிட்டால் எங்களை முச்சந்தியில் நிறுத்தி சவுக்கால் அடியுங்கள் என்று வாக்குறுதி தரும் திமுக. அன்றைக்கு ஒரு படி அரிசி குறைந்த பட்ச விலையே ஒரு ரூபாய்க்கு மேல்.... இந்த நிலையில் எப்படி இவர்களால் தர முடியும் என்று கேட்பதற்கு ஆள் இல்லை.
இப்படி நிறைய பொய்களை பேசி பேசியே ஆட்சிக்கு வந்தவர்கள் கழகத்தவர்கள்.

காமராஜர் வீழ காங்கிரசின் பங்கு இருபத்தி ஐந்து சதவிகிதம்.
காலத்தின் பங்கு இருபத்தி ஐந்து சதவிகிதம்.
கழகம் வாய்ப்புகளை பயன்படுத்த உழைத்த உழைப்பு இருபத்தி ஐந்து சதவிகிதம்.
மக்களின் முட்டாள்தனம் இருபத்தி ஐந்து சதவிகிதம்.

ஒரு நகரத்தில் வளர்ந்த மாணவனாக நான் கண்டவை இவை. இது ஒரு சின்ன எடுத்துக் காட்டே. இது புறநகர் மற்றும் மாவட்டங்களில் இன்னும் விரிவாக வேறு பல பிரச்சனைகளையும் கொண்டதாக இருக்கலாம். அதை அவர்கள் எழுதுவதே சரி.

நானும் பல விஷயங்களை மேலோட்டமாகவே தொட்டிருக்கிறேன். அதாவது கழக வளர்ச்சியில் சினிமாவின் பங்கு. நான் தொட்டது கொஞ்சம். ஆனால் இந்த ஒரு விஷயத்திற்கே ஒரு புத்தகம் எழுதலாம்.

ஆக மொத்தம் செருப்பு கடிக்கிறதே என்று காலை வெட்டி கொண்ட நிலையில் தமிழகம்.


. 

தமிழ்நாட்டின் நீர் நிலை திட்டங்கள்.

t. தமிழகத்தில் நீர் ஆதார திட்டங்களை யார் அதிகம் நிறைவேற்றியது.??

இதில் சோழன் கட்டிய கல்லணை சேர்க்கப்பட வில்லை.

ஆங்கிலேயன் ஒரு 100 ஆண்டுகளில் நடைமுறை படுத்திய திட்டங்களின் கொள்ளளவு.. 1,30,000 கன அடிகள்
(இதில் மிகப்பெரியது மேட்டூர் அணை மற்றும் முல்லை பெரியார் அணை. மொத்த திட்டங்கள் 8 ).

காங்கிரஸ் வெறும் 20 ஆண்டுகளில் நிறைவேற்றிய நீர் நிலை திட்டங்களின் கொள்ளளவு ...92,500 கன அடிகள். அதாவது வெள்ளையன் ஒரு நூறு வருடத்தில் செய்ததில் 75 சதவிகிதத்தை இவர்கள் வெறும் 20 ஆண்டுகளில் முடித்தனர். மொத்த திட்டங்கள் 20)

ஆனால் நம்ம கழகங்கள் கடந்த 50 ஆண்டுகளில் நிறைவேற்றிய நீர் நிலை திட்டங்களின் கொள்ளளவு என்ன தெரியுமா ? வெறும் 19,௦௦௦/-
மொத்த திட்டங்கள் 56...இதில் மிகப்பெரிய திட்டம்
இருக்கண்குடி திட்டம். 5000 கன அடி..செயல்படுத்தப்பட்ட ஆண்டு 2009.


ஒன்ஸ் மோர்.
1. வெள்ளையன் - 1,30,000 கன அடிகள். (100 வருடங்கள்)
2. காங்கிரஸ் - 92,500 கன அடிகள் ( 20 வருடங்கள் )
3. கழகங்கள் - 19,000 கன அடிகள் (50 ஆண்டுகள் )


இந்த தகவல்களை ஒரு கழக அன்பரே தந்தார். அவர் வெறும் திட்டங்களின்எ ண்ணிக்கையை கொண்டு கழகங்கள் திராவிட ஆட்சியை முட்டு கொடுத்தார். அது அவர்களின் வழமையான செயல்பாடு.

ஆனால் பாருங்கள்...அதனுள் நுழைந்தால் விவரங்கள் பல்லிளிக்கின்றன.

இதையெல்லாம் பேசாமல் காங்கிரஸ் இளங்கோவன் திருநா வுடன் சண்டை போட்டு கொண்டிருக்கிறார்.
காமராஜர் ஆட்சி பொற்காலம் என்பதன் ஒரு எடுத்துக் காட்டு இது.

சும்மா எதற்கெடுத்தாலும் பார்ப்பன சதி என்று புலம்பிகிட்டு திரிஞ்சா சரியாயிடுமா ?

Tuesday, February 07, 2017

மதுரை மழையை இழந்த கதை !

மதுரை மற்றும் அதற்கு கீழே உள்ள தென் தமிழகம் இன்று பெரும் தண்ணீர்
தட்டுப்பாட்டில் இருப்பதற்கு சில பல காரணங்களில் ஒன்று இப்போது நான்
சொல்லப்போகும் விஷயம்.

இதையே கொஞ்சம் விரிவு படுத்தி தமிழகம் தண்ணீர் இழந்த கதை என்றும் சொல்லலாம்.

நாமெல்லாம் அதாவது தமிழர்கள்/இந்தியர்களுக்கு காலையில் எழுந்தவுடன் டி மற்றும் காபி சாப்பிடும் பழக்கம் எப்போதிருந்து வந்தது என்று யாருக்காவது தெரியுமா ?

என்னடா இது. தண்ணீர் தகராறு பற்றி பேச வந்தவன் குடிக்கும் டி பற்றி பேசுகிறானே என்று யோசிக்காதீர்கள்.  இரண்டும் ஒன்றுக் கொன்று தொடர்புடையவை.

எப்படி ஒரு சாதாரண பழக்கம் ஒரு பிரதேசத்தின் தட்ப வெப்ப நிலை மட்டுமன்றி அங்கு வாழும் யானைகள் போன்ற வன விலங்குகளின் வாழ்வையும் அழித்தொழிக்கின்றன என்று தெரிந்து கொள்ளுதல் நலம்.

1900 முன்பு இந்தியர்களுக்கு காபி  மற்றும் தேநீர்  குடிக்கும் பழக்கம் இல்லை. அதற்கு இரண்டு நூற்றாண்டு முன்பு வரை வெள்ளையருக்கும் இந்த பழக்கம் இல்லை. முதன்முதலில்   அவர்கள் சீனாவை 1800ன் தொடக்கங்களில் வெற்றி   கொண்ட போது அங்கு இந்த தேயிலை  பழக்கத்தை கண்டறிந்தனர்.  எல்லா பொருள்களையும் உலகில் மற்றபகுதிகளுக்கு கொண்டு  சென்று விற்று வியாபரத்தில் செல்வம் கண்ட வெள்ளையர் இந்த பொருளையும் ஐரோப்பாவிற்கு எடுத்து சென்றனர்.

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தேயிலை  வெள்ளையரின் வாழ்க்கையில் ஒரு அங்கமாகியது. வியாபாரம் நன்றாக செழித்தது.  ஆனால் சீனாவில் வெள்ளையரால் முழுவதும் கால் உண்ற முடியவில்லை. அதற்கு பல் வேறு காரணங்கள் உண்டு. சீனர்களின் மொழிப்பற்று, கலாசார பற்று மற்றும் நிலப்பரப்பின் விஸ்தீரணம் என்று பல்வேறு காரணிகள்.

இந்த சமயத்தில் வெள்ளையர்கள் இந்தியாவில் நன்றாக கால் உண்றி விட்டனர்.   எனவே சினாவில் வியாபர  ரீதியாக கண்டு பொருள் ஈட்டிய தேயிலை  யை தாங்களே விளைவிக்க முனைந்தனர்.  இதன் மூலம் சீனா தேயிலை  யில் பெற்றிருந்த ஏகபோக உரிமையை உடைக்க முனைந்தனர்.  இதற்கு இவர்களுக்கு கிடைத்த சரியான இடம். இந்தியா.  அவர்கள் இந்தியாவில் தெரிவு செய்த முதல் இடம். அஸ்ஸாம்.  அஸ்ஸாமின் நிலப்பரப்பு கிட்டதட்ட சீனாவின் நிலப்பரப்பை ஒத்திருந்தது. எனவே அஸ்ஸாமில் இவர்கள் டி பயிரிட தொடங்கினர். அதற்கு இவர்கள் அங்கிருக்கும் அடர் காடுகளை அழித்தனர்.  ஒரு கட்டத்தில் இங்கு தேயிலை  பயிரிட்ட ஒப்புக் கொள்ளும்           ஐரோப்பியருக்கு ...கவனம்  ஐரோப்பியருக்கு மட்டும் பெரும் நிலங்களை இலவசமாக கொடுத்தனர்.   பெரும் காடுகள் அழிக்கப்பட்டன. அஸ்ஸாமின் புகழ் பெற்ற யானைகளின், புலிகளின் மற்றும் பழங்குடிகளின் வாழ்விடங்கள் பறி போயின.  தேயிலை  அமோக மாக விளைந்தது. இங்கிலாந்து மற்றும் ஐரோப்பாவிற்கு ஏற்றுமதியானது. வெள்ளையர் பெரும் பொருள் ஈட்டினர்.   இந்த வியாபாரத்தில் வெள்ளையர் இரட்டை லாபம் சம்பாதித்தனர். ஒன்று காடுகள் அழிக்கப்பட்ட போது அந்த பெரும் மரங்களை விற்று ஒரு லாபம். பின் தேயிலை விற்று இன்னொரு லாபம்.
விளைவு...அஸ்ஸாமின் காடுகள் அழிந்தன. அஸ்ஸாமின் உலக புகழ் பெற்ற
ஒற்றை கொம்பு வெள்ளை காண்டாமிருகம் அழிய தொடங்கியது.


1900 வாக்கில் இந்த தேயிலை பயரிடுதல் நமது மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகளுக்கு பரவியது. காரணம் வடநாட்டில் சிறிது காலம் இருந்து பின் தென்னிந்தியாவுக்கு வந்த வெள்ளையர்.  இவர்கள் இந்த மேற்கு தொடர்ச்சி மலையின் அடர் காடுகளை கண்டதும் அஸ்ஸாமில் செய்த அதே தேயிலை பாசனத்தை இங்கு செய்வது என்று முடிவு செய்தனர்.  இதில் ஒரு சோக ஒற்றுமை என்னவென்றால் இந்த அடர் காடுகளிலும் அதே ஆசிய யானைகள் வாழ்ந்து வந்தன.

வெள்ளையரின் வியாபார வெறிக்கு முன் யானையாவது  ..பூனையாவது.
காடுகள் அழிக்கப்பட்டன. தேயிலை தோட்டங்கள் முளைத்தன.
தென்னிந்த்யாவில் இந்த மேற்கு தொடர்ச்சி மலையின் காடுகளின் முக்கியத்துவம் அஸ்ஸாம் காடுகளை விட அதிகம் என்று அன்றைய இந்தியர்களும் ஏன்..வெள்ளையர்களும் அறிந்திருக்க வில்லை.

தென்னிந்தியாவின் தட்ப வெட்ப நிலையின் இதயமாக இந்த மேற்கு தொடர்ச்சி மலைகள் விளைகின்றன.  வடக்கே கிட்டதட்ட  மும்பை அருகே
தொடங்கும் இந்த மலைத்தொடர் தெற்கே திருவனந்த புறம் வரை ஒரு மிகப்பெரிய  அடர்ந்த காடுகளை கொண்ட தொடராக நீண்டு கிடக்கிறது. இது அரபிக்கடல் நீர் ஆவியாகி மேலேறி வரும் போது அதை குளிர்வித்து மழை உண்டாக்கி அவை ஆறுகளாகவும், ஓடைகளாகவும்
நீர்நிலைகளை இந்த மலைத்தொடரின் இருப்பக்கமும் நிரப்பி செழிக்க வைத்து கொண்டிருந்தது.

இந்த மலைத்தொடரில் தொடங்குவதுதான் காவிரி, வைகை,  கிருஷ்ணா, கோதாவரி, தாமிரபரணி  போன்ற பெரு நதிகளும்.  பாரதபுழா, பவானி, பம்பை, பீமா, கபினி, ஹைமாவதி போன்ற பல சிறு நதிகளும், பல நூறு ஓடைகளும்.  இன்று தென்னிதியாவில் இருக்கும் அனைத்து நீர் ஆதாரங்களுக்கும் சுமார் 1000 மைல் நீளம் கொண்ட ஐந்தே மலைத்தொடர்களே ஆகும்.

இந்த மலை தொடரின் அருமை பெருமைகளை ஒரு ஆயிரம் பக்கங்களில் சொல்லிக் கொண்டே போகலாம்.

பல ஆயிரம் வருடங்களாக இந்த தென்னிந்தியாவில் மக்களின் ஜீவாதாரமாக இருக்கும் இந்த மலைத்தொடர்களின் காடுகளைத்தான் ஆழித்து காபி மற்றும் தேயிலை தோட்டங்களை போட்டனர் நம்மை ஆண்டவர்கள்.

இப்போது ஓரளவு நாம் இன்று கண்டு கொண்டிருக்கும் பயங்கரத்தின் ஊற்றுக் கண் எது என்று புரிந்திருக்கும்.

1920 வரை  இந்தியர்கள் பெருமளவு இந்த தே தண்ணியை பருகவில்லை. பெரும்பாலும் வெள்ளையரும் அவர்களை சார்ந்தவர்களே இதே பருகி வந்தனர்.

விளைச்சல் அமோகம். வியாபாரம் ஐரோப்பாவில் ஒரு உச்ச கட்டத்தை எட்டி விட்டது. இனி வளர வாய்ப்பில்லை என்ற போது விளைச்சலுக்கு ஏற்ற மார்கெட்டை உருவாக்க விரும்பினர் இந்த வியாபாரிகள்.  விளைவு...அவர்கள் பார்வை உள்ளூர் பக்கம் திரும்பியது.  1920ல் தேயிலை போர்ட் என்று ஒரு நிறுவனத்தை நிறுவி தேயிலை தண்ணீர் பருகுவதை ஊக்கு வித்தனர். வித விதமான விளம்பரங்கள் மூலம் தேயிலை மற்றும் காபி பருகுவதை ஒரு நவீனமாக, பெருமிதமாக, ஒரு உற்சாக பானமாக ஒரு ஊக்குவிப்பாக  மக்களின் மனதில் கொண்டு சென்றனர்.  விளைவு...அமோக வியாபாரம்...வெள்ளையன் சொல்லி விட்டால் வேறு வார்த்தை உண்டா ?
படித்தவர்கள் பருகும் போது அது சரியாகத்தானே இருத்தல் வேண்டும்.?

மேலே சொன்ன விஷயங்கள் உங்களுக்கு சமிபத்தில் நிகழ்ந்துவரும் ஒரு விஷயத்தை நினைவு படுத்துமே ???  ஆமாம்.   இன்று பெப்சி க்கும் கோக கோலா வுக்கு அளிக்கப்படும் அதே விளம்பர உத்திகள்தான் அன்றும் பயன் படுத்தப் பட்டன.  விளைவு ..தேயிலை மற்றும் காபியின் பிடியில் நாம் முழுவதுமாக சிக்கினோம்.  விளைவு நாம் வாழ பெரிதும் தேவைப்படும் மழையை கொடுக்கும் காட்டை அழித்து நமக்கு தேவையே இல்லாத  தேநீரை பருகி கொண்டிருக்கிறோம்.  நல்லா இருக்குல்லா !!!

மேற்கு தொடர்ச்சி மலையின் காடுகள் அழிந்ததின் விளைவு, மழை பொழிவு பெருமளவு குறைந்தது. யானை போன்ற விலங்கினங்களின் அழிவும் தொடங்கியது.  சாதாரணமாகவே இந்த மலைத்தொடரின் மழைப்பொழிவு
மேற்கை விட கிழக்கில் கொஞ்சம் குறைவு. இப்போது அதுவும் அருகி போனது.  பெரு நதிகளை சேரும் சிறு நதிகளில்  சிற்றோடைகள்   நீர் வரத்து குறைய குறைய பெரு நதிகளில் வறட்சி அதிகரித்தது   இதற்கிடையில் வந்த கொஞ்ச நஞ்ச நீரையும் பெரும் அணைக்கட்டுகள் கொண்டு தடுத்து நதி நீர் போக்கில் கையை வைத்தோம். விளைவு...நதியின் கிழ் மட்ட நீர் பங்கு இன்னமும் குறைந்தது. இத்தனையும் மீறி வரும் நீரில் நாம் சாய பட்டறை மற்றும் பல்வேறு கழிவுகளை கொட்டி நாசப்படுத்தினோம்.

அப்படியும் தாண்டி வரும் நதியின் மடியில் இன்று நாம் மணல் கொள்ளை என்ற வடிவில் கை வைத்து நதியின் உயிர் நாடியை உருவி எடுக்கிறோம்.

இப்படி நாம் நதியின் பிறப்பிடத்தை அழித்து, வளரும் இடத்தை ஒழித்து,
வாழும் இடத்தில் விஷம் வைத்து, கடைசியில் அதன் ஜீவனை கொள்ளையடிகிறோம்.  இதற்கெல்லாம் தொடக்கம். அந்த காபி. தேயிலை
தோட்டங்களுக்காக அந்த காடுகளை அழித்தது.

இப்படி ஒரு முட்டாள்தனத்தில் தொடங்கிய காபி மற்றும் தேநீர்
 பருக தொடங்கியதன் முக்கியமான பக்க விளைவு...வெள்ளை சக்கரை உபயோகம். இந்த வெள்ளை சக்கரை காபி தேநீரை விட அதிக விஷம்.
இது நமக்கு பல் வேறு நோய்களை பரிசாக தருகின்றன என்று இதை நமக்கு தந்த வெள்ளையர் அறிவியல் வல்லுனரே சொல்கின்றனர். சக்கரை நோய், உடல் பருமன், ரத்த கொதிப்பு, இதய நோய், குடல் புண், ஒவ்வாமை, தோல் வியாதிகள் மற்றும் சிறுவர்களில் மன வளர்ச்சி பிரச்சனை என்று போகுது பட்டியல்.

இதன் இன்னொரு பக்க விளைவு என்ன தெரியுமா? பால் பொருள்களின் பயன்பாடு அதிகரிப்பு.  நமக்கு காபி, தேநீர் பயன்பாடு இல்லையென்றால் இத்தனை லிட்டர் பால் தேவையே கிடையாது. ஆனால் பாருங்கள்.  இன்று பால் பொருள்களின் தேவை நம்மை இறுக்கி பிடிக்கிறது. அதற்கு பசுக்கள் தேவை. அந்த பசுக்களின் வகைகளிலும் ஐரோப்பியர் புகுந்து ஜெர்சி பசு வாங்கு என்று peta மூலம் சுற்றி வளைத்து கழுத்தை நெறிக்கிறான்.

இன்று அதை நிறுத்த நாம் தெருவில் இறங்கி போராட வேண்டியிருக்கு.

நாம்  நம் வாழ்வியலில் இருந்து விலகி காபி, தேநீர் பருக தொடங்கியதால் எப்படியெல்லாம் நம் அடிப்படை வாழ்வாதாரங்களை ஒரு வெறும் 100 ஆண்டுகளில் பறிகொடுத்து விட்டோம் ?  நம் நீர் ஆதாரங்களை அழித்தொழித்தது மட்டுமல்லாமல் அங்கு வாழும் உயிரினங்களின் அழிவிற்கும் காரணமாகி விட்டோம்.?

இத்தனைக்கும் இந்த காபியோ தேநீரோ நம் உடலுக்கு தேவையே இல்லை. நாம் சித்த ஆயுர் வேத மருத்துவ முறைப்படி மருந்து சாப்பிட தொடங்கும் போது மருத்துவர் முதலில் சொல்வது இந்த காபி, தேநீரை நிறுத்துங்கள் என்பதே.  இவைகள் வயிற்றில் அமிலங்களை அதிகப்படியாக சுரக்க வைத்து பல்வேறு பிரச்சனைகளை உருவாக்குபவை என்று இதை நமக்கு அறிமுகம் செய்த வெள்ளையனின் அறிவியல் வல்லுனர்களே சொல்கின்றனர்.

இப்போது சொல்லுங்கள்... நாம் எப்படி நம் நீர் வழித்தடங்களையும், நீர் ஆதராங்களையும் இழந்தோம் என்று புரிகிறதா ?

நம் தமிழர் மற்றும் இந்தியருக்கு வேண்டாத காபி மற்றும் தேயிலையே...
கேட்க விசித்திரமாக இருக்கும். ஆனால் சிந்தித்து பாருங்கள்.  உண்மை அதுதான்.  இதே போன்று ஆந்திராவின் புகையிலை விவசாயம் எத்தகைய நச்சு என்று இன்னொரு பக்கம் எழுதலாம் .

அடிப்படை உண்மை..நாம் நம் வாழ்வியலை சிந்திக்காமல் மாற்றும் போது பெரும் ஊறுகள் நமக்கு வந்து சேரும் என்பதே.. காரணம் வாழ்வியல் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையதே.

உண்மை கசக்கும்... 

Saturday, January 28, 2017

வளர்ச்சியா ? வீழ்ச்சியா ?Image may contain: sky, cloud and outdoor

கொஞ்சம் திரும்பி பார்த்தால் நாம் எப்படி பொதுவாக முன்னேற்றம் வேகம் என்கிற கலர் கண்ணாடியை போட்டுக்கிட்டு போக ஆரம்பிச்சு அதன் பக்க விளைவுகளே எப்படி எதிர் கொள்வது என்று தெரியாமல் விழிக்கிறோம். 

உடனே நான் முன்னேற்றத்திற்கு எதிரி பழமைவாதி ...
என்று நவீன ஐன்ஸ்டீன்கள் கிளம்பிடாதீங்க.!!!

எந்த ஒரு மாற்றத்தையும் அதன் முழு பரிமாணங்களுடன் பார்ப்பது அதனால் நாம் பெற்ற நல்லதுகளும் கெட்டதுகளும் பற்றி அறிய உதவும்.

ஒரு மேற்கத்திய ஆள் சொன்னார்...உலகின் அதி மோசமான கண்டுபிடிப்பு...2 ஸ்ட்ரோக் இஞ்சின்தான்.
என்றார். முதலில் இது அபத்தமாக இருந்தது. பின்
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவர் சொல்வதின் அர்த்தம் புரிந்தது.

முதலில் இந்த இஞ்சினுக்கான எளிய எரிபொருள் தேடுதல் தொடர்ந்தது. அதன் பலன் நமக்கு பெட்ரோல் கிடைத்தது. தார், மற்றும் கச்சா எண்ணையை பற்றி மனிதன் முன்பே அறிந்தாலும் அதை இந்த இஞ்சின் கண்டு பிடிப்புடன் இணைத்ததுதான் .. Deadly Combination.
இந்த பெட்ரோல் தனியே வரவில்லை. அதன் தொடர்ச்சியாக டீசல், கெரோசின் தார், இப்படி அதன் உப பொருள்கள் வந்தன. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பூமிக்கு அடியில் பதுங்கியிருந்த விஷங்கள் மேலே கொண்டுவரப்பட்டு எரிக்கப்பட்டன. சுற்று சூழல் மாசு பட்டது. விஷத்தின் கடைசி எச்சமாக பிளாஸ்டிக் வந்தது.
இது அடுத்த 25000 வருஷத்திற்கு நம்மை விட்டு போகாது என்று இப்போது சொல்ல தொடங்கியிருக்கின்றனர்.

இதன் இன்னொரு பக்கம் பாருங்கள். முதலில் சிறு இஞ்சின், பின் கார், லாரி, பஸ், மற்ற இயந்திரங்கள் என்று இதை சார்ந்த பொருள்களின் உருவாக்கம். இதற்கான தொழிற்சாலைகள் பிர்மானடமாக உலகெங்கும் உருவாகின்றன. இப்போது இந்த தொழில்களுக்கான இடு பொருள்களின் தேவை அதிகரிக்கிறது. இப்போது அதை தேடி பூமியை பெருமளவு சேதப்படுத்த தொடங்குகிறோம்.

ரப்பர், கண்ணாடி, ரசாயன கலவை பெயின்ட், இப்படி
இதன் உப பொருள்களின் லிஸ்ட் ரொம்ப பெரிது.

இப்போதும் வேகம் வேகம் வேகம் இன்னும் வேகமான கார்களுக்கும், பஸ்களுக்கும் நாம் தேடி சென்று கொண்டு இருக்கிறோம். இப்போது இதற்கான சாலைகள் அமைப்பு. பின் அதற்கான கட்டுமான பொருள்கள் சேகரிப்பு ..இப்படி இன்னொரு பக்க உருவாக்கங்கள்.

இவையெல்லாம் முன்னேற்றம் என்கிற அளவிலேயே உங்கள் முன் வைக்கப்படுகிறது. இவைகளில் எத்தனை வளர்ச்சிகள் நமக்கு நல்லது செய்தன..எவ்வளவு கெட்டது செய்தன என்று சிந்தியுங்கள். இது நிச்சயம் தேவை..
காரணம் நாளை ..பசித்தால் நீங்கள் பெட்ரோலை குடிக்க முடியாது. பிளாஸ்டிக்கை திங்க முடியாது.

இன்று அதே எண்ணைக்காக எத்தனை லட்சம் மக்கள் கேள்வியே இன்றி கொல்லப்படுகின்றனர் ? கடந்த 30 ஆண்டுகளில் சுமார் 20 லட்சத்திற்கும் அதிகமானோர்
மத்திய கிழக்கில் மட்டும் போர்களில் இறந்து போனார்கள்.

இத்தனை அசுர விஷயங்களும் வெறும் ஒரு 150 ஆண்டுகளிலேயே நடந்து விட்டன. ஆனால் இதனால் பாழாய் போன உலகை சீர் செய்ய இன்னமும் பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஆகும். இப்போது இன்று இந்த நிமிடம் நாம் பிளாஸ்டிக்கை உபயோகிப்பதை நிறுத்தினால் கூட இருக்கும் குப்பை அடுத்த 25000 வருஷங்கள் ஆகும். ...என்ன செய்ய போகிறோம்...!!

இது வளர்ச்சியா ? வீழ்ச்சியா ?

Thursday, January 26, 2017

கேள்விகள்.



என் சிறுவயதில் நான் என் தந்தையை நிறைய கேள்விகள் கேட்பேன்.
எல்லோரும் செய்வதுதானே !!
இதில் என்ன அதிசயம் என்றுதானே நினைக்கிறீர்கள்.
ஆனால் நான் பல அடிப்படை நம்பிக்கைகளை எங்கள் குடும்பம் வழி வழியாக நம்பி வந்தவைகளையே கேள்வி கேட்டேன். 
 வழக்கப்படி குடும்பம் மிரண்டு போனது. ஆனால் என் தந்தை என் மீது கோபப் படவில்லை.
 இதுல காமெடி என்னவென்றால் அவர் முழுவதும் நம்பியவைகளையே நான் கேள்விக்குரியதாக்கி விளக்கம் கேட்டேன். அவரால் சொல்ல முடியவில்லை.
ஆனாலும் அவர் கோபப்பட்டு திட்ட வில்லை.
எல்லாம் பின்னாடி தெரியும் என்று மழுப்பவில்லை.
தெரியவில்லை என்று ஒத்துக் கொண்டார்.
காரணம் அவர் பொய் சொல்லி அறியார்.
இது என்னை வெளியே பார்க்க வைத்தது. கேள்விகளுக்கு
வெளியே புத்தகங்களில் தேடினேன்.
நான் கண்ட முதல் சிறுவர் நூலகம்
மயிலாப்பூர் ராமகிருஷ்ணா மடம் நூலகம். பின் பல இடங்கள்.
சில பதில்கள் கிடைத்தன. பல பதில்கள் இன்னமும் தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன். நெடிய பயணம் இது.
இது என்னை பண்படுத்தியதா?? இருக்கலாம்.
அதற்கு நான் தேடிய முறையும் ஒரு காரணம்.
திறந்த மனத்துடன் தேடினேன்.
There was no pre-Conceived notion.
பெரியார் தவறு என்று நினைத்து அவரை படிக்கவில்லை. ஆதிசங்கரர் சரி என்று நினைத்து அவரை தெரிந்து கொள்ளவில்லை.
ஆனால் படித்த பிறகு அதை ஒப்பிடு சிந்தனைக்கு உள்ளாக்கினேன். அங்குதான் விடைகள் அதிகம் கிடைத்தது. ஒருவர் சொல்லிவிட்டார் என்பதாலேயே உண்மையாகாது.
அடுத்து இன்றைய உண்மை நாளைய பொய்யாக வாய்ப்பு அதிகம்.
மேலும் கருத்துக்கள் எப்போதும் அதன் காலத்துடன் பொருத்தி பார்த்து புரிந்து கொள்ளல் வேண்டும்.
வெகு சில தத்துவங்களே காலத்தை கடந்து நிற்கும்.
குறளைப் போல எது நின்றது.????
ஆனால் நிறைய சாக்கடைகளை தாண்டித்தான் சில நன்னீர் ஓட்டங்களை காணமுடியும் என்று புரிகிறது.
உலக அளவில் தேடினேன்.
பார்வை விரிவடைந்தது. ஆனால் பலன் இருந்ததா
தெரியாது. பலன் கிடைத்தே ஆக வேண்டும் என்கிற
கட்டாயமா?
ஒரு பார்வையாளனாக பலவற்றை கடந்து போனேன். ஒவ்வொரு நாளும் இதுதான் சிறந்தது உச்சம் என்று நினைக்கும் விஷயங்கள் மாறிக் கொண்டே வந்தன.
அதன் காரணம் நான் கடக்கும் பாதையும் ஏறும் என் வயதும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். என் சென்ற ஆண்டு இலக்கு இன்று இல்லை. இன்றைய இலக்கு நாளை இல்லாமல் போகலாம்.
சிலசமயம் இலக்கு தேவையா என்றே கேட்க தோன்றுகிறது.
வாழ்க்கை ஒரு நதி போல என்று சொன்னவன் புரிந்தவன்

Wednesday, January 25, 2017

 EMPIRE STRIKES BACK

ஒரு வாரம் ஒரே ஒரு வாரம் காவல்துறையின் இறுக்கத்தை தளர்த்திய உடனே தமிழ் இளைஞர்கள் (சுமார் 15 லட்சம் பேர் என்று யாரோ கணித்த எண்கள் ) இந்த அரசியல்வாதிகளின் கண்ணில் பயத்தை காட்டி விட்டனர்.

VVIP, VIP என்று எல்லோருக்கும் பெரும் பயமே வந்துவிட்டது. இதில் கட்சி வித்தியாசம் எல்லாம் கிடையாது. எல்லோரின் இருப்பும், அரசியல் எதிர்காலமும் பெரும் கேள்வி கேட்கப் பட்டது.

இப்போது தெரிகிறதா !!! இப்பொது புரிகிறதா தமிழ்நாடு அல்லது இந்திய ஆட்சியாளர்கள் தங்களை
தக்க வைத்துக் கொல்கிறார்கள் என்று ???
அடக்கு முறை...ஒரே வழி. மக்களை தொடர்ந்து ஒரு பயத்திலேயே வைத்திருக்கும் முறை.

இந்த போராட்டம் தொடங்கியது என்னவோ ஜல்லிக்கட்டு என்று இருக்கலாம். ஆனால் இதன் வேர் இன்னுமும் ஆழமான பல விஷயங்களை கொண்டது என்று உங்களுக்கும் தெரியும். அவர்களுக்கும் தெரியும். என்ன...அவிங்களுக்கு புரிய கொஞ்சம் தாமதம் ஆனது. அவ்வளவுதான்.

ஆனால் இந்த அரசியல்வியாதிகள் அவ்வளவு எளிதில் ஒடுங்கி ஒதுங்கி போய் விடுவார்கள் என்று நினைத்தீர்கள் என்றால் நீங்கள் மடையர்கள்.
இவர்கள் அமிபாக்கள் போன்றவர்கள். ஒரு பக்கம் வெட்டினால் மற்ற கூறுகள் ஒன்றிணைந்து மீண்டும் உயிர்த்தெழும்.

இந்த ஒரு வாரம் நடந்தது அவர்களுக்கு புதிது. எங்கு சென்றாலும் வழி விட்டு விலகித்தான் அவர்கள் கண்டிருக்கிறார்கள். முதல் முறையாக வழி மறிக்கப்பட்டு அதுவும் காவல் துறையால் அங்கீகரிக்கப்பட்டது அவர்களால் பொறுத்துக் கொள்ளவே முடியாத விஷயம்.

ஒரு உணமையான ஜனநாயகத்தில் ஒரு நேர்மையான காவல்துறை இருக்கும் போது சில சமயம் இப்படித்தான் நடக்கும் என்று இவர்களுக்கு தெரியாது. இவர்கள் இதுவரை கண்டதெல்லாம் அரசியவாதி, கட்சிக்காரன் மற்றவர்களை பெரியவன். கேள்விகளுக்கு அப்பாற்பட்டவன்.. காவல்துறை இத்தகையோருக்கு சேவை செய்யவே இருக்கிறது என்பது போன்ற தவறான புரிதல்கள். அது வளர நாம்தான் காரணம்.

இந்த ஒரு வாரம் நீங்கள் அவனுக்கு காட்டியது புதிய விஷயம். அஹிம்சை போராட்டம். சரியான வலுவான தலைமை இல்லாத அரசு. ஆட்சி கட்டிலுக்கு சண்டை நடக்கும் நேரம். யார் பக்கம் சாய்வது என்று தெரியாமல் விழிக்கும் ஒரு தடுமாற்றம். எங்கு சென்று வருங்கால அரசியல் வாழ்வை தக்க வைத்துக் கொள்வது என்று புரியாத நிலை.

இப்படி அவன் மயங்கிய சமயத்தில் நீங்கள் அவனை சாதாரணமாக்கி விட்டீர்கள். அவன் கட்டி வைத்திருந்த சாதி, மத, இன கட்டுமான பிம்பங்களை உடைத்தீர்கள். இது அவனை மட்டுமன்றி அவனால் பலனடையும் அவனது கட்சியை சார்ந்த பல லட்சம் பேரை மிரட்டியது.
ஆளும் கட்சிக்கே இதுதான் என்றால் எதிர்கட்சிக்கு இன்னும் அதிர்ச்சி.

அங்க அடிச்சா இங்கத்தான் வருவான் என்று இருந்த எதிர்கட்சிகள் நீங்கள் அவனையும் ஒதுக்கியதை நம்ப முடியாமல் விழித்தனர். காத்திருப்போம் என்று ஒரு கூட்டமும், உள்ளே ஊடுருவி குழப்பம் விளைவித்து ஆளும் கட்சியை மேலும் சேதமடைய செய்வோம் என்று அவர்கள் திட்டமிடுவதற்கு ஒரு 5 நாள் தேவைப்பட்டது.

இப்ப ஆளும் கட்சி மற்றும் எதிர்கட்சிகள் இருவரும் கை கோர்க்க கூட ரெடியாக நேரம் வந்தது. காரணம் இப்போது இருக்கும் எந்த கட்சியும் உங்களை நீங்கள் நினைத்தபடி வளர விடாது. அதில் அவர்களுக்கு லாபமில்லை.

இது எல்லாவற்றையும் விட ஒரு பேராபத்து உங்களை சூழ்கிறது. அதுதான் இந்த அயோக்கியர்கள் வளர்த்துவிட்ட காவல்துறை.

நெடுங்காலமாக அரசியல்வாதிகள் காவல்துறையை தங்கள் வசதிக்கு பயன்படுத்தி வந்தனர். அதற்காக அதே காவல்துறை ஊழல்களையும், அதிகார துஷ்பிரயோகத்தையும் கண்டும் காணாமலே இருந்து வந்துள்ளனர். தேன் எடுத்து கொடுத்தவன் எப்பவும் புறங்கையையே நக்கிகிட்டு இருப்பானா ?
அவன் பங்குக்கு அவனும் திருட தொடங்கினான்.  காவல்துறையும் அரசியல் செய்ய கற்றுக் கொள்கிறது. இல்லைன்னா ஜாபார் ஷெரிப், மற்றும் ஜார்ஜ் போன்ற ஆட்கள் தொடர்ந்து ஜெயிப்பன் பக்கமே இருப்பது எப்படி?

விஷம் முழுவதும் ஏறியாச்சு.

இப்ப காவல்துறை அரசியல் பண்ண தொடங்குது..
புலிவாலை புடிச்ச நாயர் கதையா, வன்முறையில் மட்டுமே ஊறிய காவல்துறைக்கு ஒரு இளைஞ்சர் சமுதாயம் காவல்துறையை பயமின்றி அணுகுவது பிடிக்கவில்லை. பயமே பலன் தரும் என்று நம் காவல்துறை இன்னமும் திடமாக நம்புகிறது.

"இந்த பசங்களை இப்படியே விட்டா பின்னாளில் எல்லோருக்கும் பிரச்சனை சார் " என்று காக்கி சட்டையின் அரசியல்வாதிகள் (ஆளும் / எதிர் இரண்டு பக்கமும் ) வெள்ளை சட்டை அரசியல்வாதிகளுக்கு ஓத தொடங்கினர். இதற்கும் 5 நாட்கள் தேவைப்பட்டது.


இப்படி எல்லோரும் ஒண்ணா கூடித்தான் உங்களை
செஞ்சுட்டாங்க.

இவர்கள் அனைவரும் வெளிதேசத்தவர்கள் அல்ல.
நம்மிடையே இருந்து நம்மால் உருவாக்கப்பட்டவர்கள்
என்பதை மட்டும் மறக்காதீர்கள்.

ஒரே ஒரு வாரம் நீங்கள் விடுதலையை சுவாசித்திர்கள்.
இடை இடையே உங்களின் அருகிலேயே சில சாக்கடைகள் புகுந்தாலும் அதெல்லாம் எளிதில் தீர்க்க கூடிய குப்பைகளே.

இது போன்ற நியாயமான சுதந்திரம் மீண்டும் வர முன்னை விட நீங்கள் பத்து மடங்கு அதிகம் திட்டமிட்டு வேலை செய்ய வேண்டும்.
காரணம் அடுத்த முறை எதிரிகளை SURPRISE செய்ய முடியாது. அவர்கள் தயாராக இருப்பார்கள்.

திட்டமிடுங்கள். சரியான தலைமையை தெரிவு செய்யுங்கள். மாற்று அரசியலை முன்னெடுங்கள்.

நம்பிக்கைதானே வாழ்க்கை.!!

வாழ்த்துகள்